عسلم در خانه بازی...

تقریبا اوایل ٢٧ ماهگی ات بود که برای اولین بار رفتیم خانه بازی...

خیلی زودتر قصد داشتیم که این کار رو بکنیم ولی فرصت نمی شد و گاهی هم تنبلی می کردیم و به تاب و سرسره در پارک اکتفا می کردیم.

خلاصه اینکه اولین بار رفتیم و خیلی خوشت اومد. خیلی خیلی علاقه داری که با بچه ها ارتباط برقرار کنی به ویژه اگر از شما بزرگتر باشند.

وقتی شما رو به خانه بازی بردیم تقریبا آخر ساعت کاری اش بود و شلوغ نبود. یک آقا پسری بود به نام آرتین که باهاش دوست شده بودی و با هم بازی می کردین.

و طبق معمول، وقتی متوجه شدی که پنجره آشپزخانه افتاده سریعا دست به کار شدی تا درستش کنی... باید با حضور سارینا همه چیز جای اصلی خودش قرار بگیره.

بهت خیلی خوش گذشت...من و بابا هم سعی می کنیم که یک کمی تنبلی رو کم کنیم و شما را بیشتر به این مکان های تفریحی و کودکانه بیاریم.( شاید من در این جور کارها یک کمی تنبل باشم ولی بابا محمد سعی می کنه که حتما وقتی رو برای تفریح دخترش اختصاص بده.)

خدایا شکرت از بابت داشتن این دختر ناز و با شعور

خودت نگهدارش باش...